Acele ettik de ne oldu?

İnsanın yapısında acelecilik vardır. Her şey, bir an önce olsun isteriz. Her sorunu bir an önce çözmek isteriz. Zamanın çok çabuk geçtiğini, yaşlandığımızı düşünerek şu hayattan zevk almak için daha da acele ederiz. Daha çok para kazanmak, kariyer basamaklarını daha hızlı tırmanmak, kısa zamanda daha çok güce ve nüfuza sahip olmak iseriz. Tüm iletişim ve davranışlarımız da bu acelecilik konseptinde gelişir, çevremize de bu telaşı yayar dururuz.

Bir an olsun düşünmeyiz ki, 9 aylık dönemde nasıl geliştiğimizi, nasıl yürüdüğümüzü, nasıl konuştuğumuzu, nasıl öğrenerek olgunlaştığımızı. Ham meyvenin, demlenmemiş çayın tadının ne kadar kötü olduğunu hiç aklımıza getirmeyiz. Belki teknolojinin hızını da düşünerek bilim kurgu hayallerle kendimizi ve başkalarını da robot gibi düşünür, bir düğmeye basınca o şeyin hemen olacağını hayal eder dururuz. Bilginin, tecrübenin, olgunlaşmanın hem fiziki, hem de fizik ötesi gerçekleri olduğunu unutuveririz. Çocuklarımızı sanki bir an önce büyütmeye çalışırız, büyüyünce de “aaa zaman en çabuk geçti, minicik ellerini daha çok öpseydim, oynasaydım keşke” deriz. Çocuk da zaten hep büyüklere özenerek bir an önce onlar gibi olmak istiyor ya, sorun yok.

Sorun var arkadaşlar, hem de büyük bir sorun. Yaşamdaki tüm veriler bize acele etmemeyi, sabırlı olmayı, hazmederek büyümeyi, “an” ları fark ederek yaşamayı, bilinç seviyemizin on yıl sonra daha farklı olacağını söylüyor. Ama dinleyen kim. O kadar çok baskı altında yaşıyoruz ki insan, aile, millet olarak. Gelin şu baskılara bir göz atalım;

1- Ailem çok fakirdi, çok sıkıntı çektik o nedenle çok çalışmam, maddi refaha kavuşmam lazım. Çocuklarıma aynı sıkıntıları bırakmamam gerek.

2- Yaşamdaki statümü korumam ve daha sağlamlaştırmam gerek. Bu şekilde daha mutlu olurum.

3- Neden ben de zengin ve güçlü insanlar gibi olmayayım, benim nerem eksik.

4- Komşunun çocuğunun dersleri harika imiş, ailemin baskısına dayanamıyorum, çok çalışmalıyım.

5- Kişisel, özel yaşamımda problemlerim var, yaşım olmuş bilmem kaç, bu problemlerimi hemen çözmem gerek.

6- Etrafımda değişmeyen insanlar var, şu tarihe kadar değişmeleri gerek. Benim değişime pek ihtiyacım yok !!!

7- O koltuğa benim oturmam gerek, kendimi daha fazla ön plana çıkarmalıyım, karizmatik olmalıyım. Bu yolda her şey mübahtır.

8- Bizim çocuklar aynı hataları hala yapıyorlar, sıfır hata istiyorum.

9- Girişimci olmalı, kendi işimi kurmalıyım ve genç yaşta bunu başarmalıyım.

Siz devam edebilirsiniz bu maddelere. İşte bu gibi içsel ve dışsal baskılar nedeni ile hayatı karmakarışık bir hale getiriyoruz. Ve başkalarına da zehir ediyoruz. Sabah telaşla evden çıkıyor, bekleyen yetişmeyen işlerle gün içinde çıldırıyor, evde iyice dinlenemeyerek etrafımıza stres topları saçıyor ve bu kısır döngüyü sürekli yaşıyoruz. Bir an olsun durmayı, durdurmayı, dinlenmeyi, analiz etmeyi, öncelik planı yapmayı, uzlaşmacı ve hoşgörülü olmayı başaramıyoruz. Hızlı konuşuyor, hızlı yürüyor, hızlı düşünüyor, hızlı karar veriyor sonra da kalp, şeker v.s. hastalıklarla boğuşuyoruz. Dünyada olan biten her şeyi bizim yönettiğimizi, yönetebileceğimizi zannediyoruz. Ve tabi ki aldanıyoruz.

Soruyorum, sorguluyorum;

- Personelinize kırbaçla “daha hızlı olun, daha çok çalışın” dediniz de ne oldu!

- Özel yaşamınızdaki sorunları zamana bırakmadan yanlış bir iletişimle çözmeye çalıştınız da ne oldu!

- Finansal planlamanızı yapmadan girişimci oldunuz da ne oldu!

- Bir şeyleri çok hızlı öğrenmeye çalıştınız, konuya hakim olmadan hemen uygulamaya geçtiniz de ne oldu!

- Beni bir türlü anlamıyorlar, kendimi bir türlü ifade edemiyorum diyerek etrafınıza saldırdınız da ne oldu!

- Kendi kazanma, başarma hırsınızla hereksin öyle olacağını zannettiniz de ne oldu!

Sakın yanlış anlaşılmasın. Baskıcı olmak ve displinli olmak arasında ince bir fark vardır. Hızlı olmakla planlı olmak farklı şeylerdir. İşleri paralel ele almak, önceliklendirmek ile hızlı olmak farklıdır. Tembellik, atalet, vurdum duymazlık tabi ki olacaktır ama her işin bir usulü, bir süresi vardır.

Gelin söz verelim kendimize. Daha yavaş konuşalım, daha yavaş ve analitik düşünerek karar verelim. Evde ev hayatını, işte iş hayatını kıvamında yaşayalım. Sakinleşelim, çevremizi de sakinleştirelim ve “sukunet abidesi”       (sessizlik anlamına gelmez) olalım. İnsanlar huzur bulsunlar yanımızda. Büyük resmi göremediğimizde hemen bir şeylere karar vermeyelim, doğru açıyı yakalayana kadar bekleyelim. Kişisel marka duruşumuzun vazgeçilmez özellikleri olsun bunlar. İlla ki hızlı olacaksak, bir şeylerde yarışacaksak iyilik için, fayda için, vicdani duygular için yarışalım. Tüm hırsımızı, enerjimizi “insan” olmak için harcayalım.

Ve sonu belli olan bir yolda olduğumuzu unutmayarak, yolu ve yoldaki her şeyi sahiplenmeye, hakim olmaya, yalnız kendi kanunlarımızı uygulamaya çalışmayalım.

Saygılarımla.

FriendFeed Yansımaları hide

View this post on FriendFeed

Liked by

• Görkem Çetin,
• Savaş Ateş,
• acelya akpinar,
• Cem Sümer,
• MugeCerman,
• Erinç Aşıcıoğlu,
• Murat Gök,
• Melih Cılga,
• emresezgin,
• Dinçer Keskinpala

• 
  October 3, 2009 at 11:43 am Dinçer Keskinpala
  '' Büyük resmi göremediğimizde hemen bir şeylere karar vermeyelim, doğru açıyı yakalayana kadar bekleyelim. Kişisel marka duruşumuzun vazgeçilmez özellikleri olsun bunlar. İlla ki hızlı olacaksak, bir şeylerde yarışacaksak iyilik için, fayda için, vicdani duygular için yarışalım. Tüm hırsımızı, enerjimizi “insan” olmak için harcayalım. ''
• 
  October 3, 2009 at 11:44 am Dinçer Keskinpala
  Elinize sağlık Murat Bey, teşekkürler.
• 
  October 3, 2009 at 11:51 am Murat Esenli
  Ben teşekkür ederim Dinçer. Çoktandır aklımda olan bir konuydu. % 600 büyüyen bir şirkette yöneticiyim, girişimci hırsım da bambaşkadır, yaşamı da severim ama son yıllarda bu telaşın ne işe yaradığını sorguluyorum. Erken mi yaşlandım yoksa daha 35 yaşındayım :) Bu memleketin insanlarında nedir bu dengesiz telaş ve sonucunda gelen iletişim kazaları. Anlayabilmiş değilim.
• 
  October 3, 2009 at 6:19 pm emresezgin
  Yine çok güzel bir yazı olmuş ellerinize sağlık Murat Bey
• 
  October 6, 2009 at 2:55 pm Erinç Aşıcıoğlu
  tam zamanında denk geldiğim bir yazı. haklısnız önce bir sakin olmak,olayları geniş bir çerçeveden süzmek lazım
• 
  October 6, 2009 at 6:44 pm Murat Esenli
  4 şey için acele edebiliriz: 1- Özür dilemek için 2- Teşekkür etmek için 3- Takdir etmek için 4- Yardım etmek için. Tüm yorumlar ve "like" lar için teşekkür ederim arkadaşlar :)

Add a comment on FriendFeed

Username:
API Key^?:
Remember:

Logged in as [logout]