Neye, nasıl, niçin yatırım yapıyorsunuz?

Hayatın borsası yok. Ama ekonomik enstrümanlar için var. Hedefler de buna göre şekilleniyor. Ev almam gerek, araba almalıyım, bir de yazlığım olmalı. Çocuğumun geleceği için belli miktarda güvence oluşturacak yatırım yapmalıyım. Neden? Çünkü herkes öyle yapıyor. Kriz var, işim iyi, başka hedefler peşinde koşmanın ne anlamı var! Küçük, özenti burjuva hedefleri kuşatıyor hayatımızı, ilişkilerimizi, geleceğimizi. Çalışmak güzeldir, alın teri ile para kazanmak güzel. Peki bu kadar yatırımın doğru olduğunu size kim söyledi? Hemen cevaplayalım; korkularımız, algılarımız, geleneksel düşünce ve davranış modellerimiz, statüko ihtiyaçlarımız bize tüm yaptıklarımızın “doğru” olduğunu sürekli fısıldıyor.

Bugünlerde bir çok kişiden “hedefim yok, boşlukta gibiyim” sözleri işityorum. Hani “kaygı çağı” diyorlar ya öyle bir şey. Kaygılar, korkular, algılar düşünce balonlarıdır. Bu balonlarla seyahat eder durursunuz, ama bir türlü sizi “mutluluk” durağına bırakmaz. Tüm bunlar nasıl aşılır? Bilmiyorum, bu blogda yüz kırk küsür yazı yazdım kişisel markalaşma ve yaşamdaki duruşumuzla ilgili. Ama emin olun ben de insan dinamiklerini kavramakta zorluk çekiyorum. Sadece tüm parametreleri, doneleri nasıl daha iyi değirlendirerek verimli sonuçlar alabilirim onu anlatmaya çalışıyorum.

Bu kadar analiz yapınca ortaya çıkan en büyük sonuçlardan biri şu oluyor. Yaşamımızdaki yatırım kararlarını bir ekonomi uzmanı gibi yönetemiyoruz. Özellikle de masaya yumruğumuzu vurarak “radikal” kararlar alamıyoruz. Hep bir şeylerin eksik olduğunu bilerek devam ediyoruz hayata. İş değiştirmekten korkuyoruz, girişimci olup batmaktan korkuyoruz, yurt dışına açılım yapmaktan korkuyoruz, sormaktan, danışmaktan dahi korkuyoruz. Sonuçta da “gözü açık” gidiyoruz öteki dünyaya. Bir ukde kalıyor içimizde hep yapamadıklarımız ve gelecek nesillere sunamadıklarımızla ilgili. Çok iyi anlıyorum, paramız yok, destekçimiz yok, güvencemiz yok, tecrübemiz yok v.s. Yığınla bahaneler ve sığındığımız yorgan altı geceler, kariyer baskısındaki gündüzler.

Hepsi yalan yansımalardan ibaret arkadaşlar. Gerçek zannediyoruz, “zan” larımızı. Gerçekten çok istemiyoruz bir şeyleri. Ama bolca konuşuyoruz, dertleşiyoruz. “Hayırlısı” diyerek açılmıyoruz yeni ufuklara. Bir proje planı gibi ele almıyoruz hayatı. Hangi yatırımın bize neyi kazandıracağını ölçmüyoruz. İhtimalleri değerlendirmiyor, fırsatları kovalamıyoruz.

Lütfen şu algıyı değiştirelim. Yapamadıklarımız için geç kaldığımızı düşünüyoruz. Neye göre, hangi kritere göre. 25 yaş, 35’e göre gençtir, 35 de 55’e göre. Kalkın ve aynaya bakın. Gerçekten çok istiyorsanız tüm korkularınızla yüzleşin. Ben daha sık yapıyorum bugünlerde. Ve hem ilişki hem de para biriktiriyorum kendimce. Ev almak istiyordum ama artık istemiyorum. Bir yaşam tarzı satın almak istiyorum. Gelecek için dört duvara değil, potansiyelime yatırım yapmak istiyorum. Bir örnek olarak da yurt dışı tecrübesine adım atmak ve yabancı dilimi geliştirmek için.

Siz bugünlerde, hangi radikal yatırım kararını aldınız hayatınız için, öğrenebilir miyim, çok özel değil ise.

Sevgiler.

« « “Basit” olanı kaybettik!| Med-Cezir » »