Bugün ekibimdeki bir arkadaş, “Murat bey daha önce koyduğumuz kuralları, standartları tekrar konuşuyoruz” dedi. Bu kuralların unutulmamasını sağlayacak kişi ben olduğum için utandım.

Genel müdürüm bir bilgi ile ilgili “bu senin için major bir hata” dedi, utandım.

Eşim, bana daha önce konuştuğumuz ama dikkat etmediğim bir konuyu hatırlattı, utandım.

Çocuğumla ilgili yapmam gereken bir şeyleri eşimle birlikte atladığımızı fark ettim, utandım.

Bir yakınımı uzun zamandır aramadığımı, sormadığımı fark ettim, utandım.

Bu liste uzayıp gider…

Peki neden utandım? Çünkü unuttum.

Neden unuttum, çünkü yeterli sorumluluk bilinci ile takip etmedim.

Neden takip edemedim? Takip etmek için bana yardımcı olacak kişi, teknoloji, yazılım v.s. şeyleri doğru kullanamadım.

Bu soru ve bahane diyebileceğimiz cevaplar da uzar gider. Konuyu dağıtmayalım. Unutuyoruz arkadaşlar, bir çok şeyi atlıyoruz. Beynimizin ve kalbimizin nasıl çalıştığını, psikolojimizin hangi algılarla alt üst olduğunu bilmiyoruz aslında. Ve tabi ki çevremizdeki kişilerin de davranışlarını nasıl etkilediğimizi fark etmiyoruz. Ama biliyor gibi çok güzel hava atabiliyoruz. İşimizi çok iyi yönettiğimizi, davranışlarımızda çok güzel “tarz” lar sunduğumuzu, herkes tarafından % 100 doğru algılandığımızı zannediyoruz. İşin daha kötüsü bazı hataları fark ettiğimizde çözümünü zamana bırakıyor ya da “aman ya benim imajım bu hataları örter” diyoruz.

Nasıl ki bir iş/sistem analizi eksik olursa o program çalışmaz. Yaşamın analizi de iyi yapılmadığı sürece pek mutlu olamayız. Bu analizleri yapmak için profesör, ya da insan sarrafı olmaya gerek yok. Yapmak istediklerinizi ve yapamadıklarınızı listelemeniz yeterli. Eşinizle, ailenizle hiç vakit kaybetmeden konuyu masaya yatırmalısınız ki hatalar, detay noktalardaki kaçaklar tesbit edilsin. Hani bir de sanki bilmeden, unutmuşuz gibi söylüyoruz ya, ne büyük yalandır bu insanın kendine söylediği.

İnsan öğrenmeden, denemeden ve ne olduğunu, ne yaptığını, ne yapması gerektiğini bilmeden gelişemez. Fiziksel yapı olarak da gelişmeye, daha fazla gelişmeye açıktır. Tam tersi de geçerli.

Son on yılda, son beş yılda, son bir ay içinde, son bir haftda ve bugün ve şimdi siz neler unuttunuz ve utandınız?

Saygılarımla.

« « Herkes “ne kadar ekmek, o kadar köfte” diyor, kimsenin haberi yok !| Bir süredir blogunuza yazmıyorsunuz sanki, hersey yolundadır umarım? » »

Toplam : Bir Yorum Var

    Muge Cerman Mart 22nd, 2009 at 6:27 am

    Üstadım;
    Yine çok keyifli bir anlatımla hepimize güzel bir ders vermişsin. Sağol varol, yazdığın ve paylaştığın için.
    Sevgi ile kal…

Yorumunuz:


View this post on FriendFeed
  • December 31, 1969 at 4:33 pm MugeCerman
    Üstadım;yine çok keyifli bir anlatımla hepimize güzel bir ders vermişsin. Sağol varol, yazdığın ve paylaştığın için.
  • December 31, 1969 at 4:33 pm Murat Can Demir
    İnsan kelimesinin Arapça kökenli olduğunu ve anlamının da "unutan" olduğunu biliyor muydunuz ?
  • December 31, 1969 at 4:33 pm Murat Esenli
    Murat doğrusun, "nisyan" kelimesinden geldiği söyleniyor. Aslında unutmak bir açıdan iyi, yoksa çıldırırız. Ama önemli şeyleri unutmak da hayatı alt üst edebiliyor. Ben teşekkür ederim arkadaşlar güzel yorumlarınız, "like" larınız için.

Add a comment on FriendFeed